Start | Przeloty | Noclegi | Ubezpieczenie | Pogoda | Kamery | Linki | Adobe
 
Przyjazd do Europy
 
Pobyt w Europie
 
Wyjazd z Europy
 
 
Reklama:
 
 
Zamknij
INFORMACJA WIZOWA DLA PRZYJEŻDŻAJĄCYCH Z ZAGRANICY
Wybierz kraj Unii Europejskiej:
1. Austria
2. Belgia
3. Czechy
4. Dania
5. Estonia
6. Finlandia
7. Francja
8. Grecja
9. Hiszpania
10. Holandia / Niderlandy
11. Litwa
12. Luksemburg
13. Malta
14. Niemcy
15. Polska
16. Portugalia
17. Szwecja
18. Słowacja
19. Słowenia
20. Węgry
21. Włochy
22. Łotwa
Zamknij
INFORMACJA WIZOWA DLA PRZEBYWAJĄCYCH W EUROPIE
Wybierz kraj Unii Europejskiej:
1. Austria
2. Belgia
3. Czechy
4. Dania
5. Estonia
6. Finlandia
7. Francja
8. Grecja
9. Hiszpania
10. Holandia / Niderlandy
11. Litwa
12. Luksemburg
13. Malta
14. Niemcy
15. Polska
16. Portugalia
17. Szwecja
18. Słowacja
19. Słowenia
20. Węgry
21. Włochy
22. Łotwa
Zamknij
INFORMACJA WIZOWA DLA OBYWATELI POLSKICH UDAJĄCYCH SIĘ ZA GRANICĘ
Wybierz kraj:
Abchazja Afganistan Albania
Algieria Andora Angola
Antigua i Barbuda Arabia Saudyjska Argentyna
Armenia Australia Austria
Azerbejdżan Bahamy Bahrajn
Bangladesz Barbados Belgia
Belize Benin Bhutan
Białoruś Birma (Myanmar) Boliwia
Bośnia i Hercegowina Botswana Brazylia
Brunei Burkina Faso Burundi
Bułgaria Chile Chiny
Chorwacja Cypr Cypr Północny
Czad Czarnogóra Czechy
Dania Demokratyczna Republika Konga Dominika
Dominikana Dżibuti Egipt
Ekwador Erytrea Estonia
Etiopia Fidżi Filipiny
Finlandia Francja Gabon
Gambia Ghana Górski Karabach
Grecja Grenada Gruzja
Gujana Gwatemala Gwinea
Gwinea Bissau Gwinea Równikowa Haiti
Hiszpania Holandia / Niderlandy Honduras
Hong Kong SAR Indie Indonezja
Irak Irlandia Islandia
Izrael Jamajka Japonia
Jemen Jordania Kambodża
Kamerun Kanada Katar
Kazachstan Kenia Kirgistan
Kiribati Kolumbia Komory
Kongo Korea Północna Korea Południowa
Kostaryka Kuba Kuwejt
Laos Lesotho Liban
Liberia Libia Liechtenstein
Litwa Luksemburg Macedonia
Madagaskar Malawi Malediwy
Malezja Mali Malta
Maroko Mauretania Mauritius
Meksyk Mikronezja Monako
Mongolia Mozambik Mołdowa
Naddniestrze Namibia Nauru
Nepal Niemcy Niger
Nigeria Nikaragua Norwegia
Nowa Zelandia Oman Osetia Południowa
Pakistan Palau Palestyna
Panama Papua-Nowa Gwinea Paragwaj
Peru Polska Portoryko
Portugalia Republika Południowej Afryki Republika Środkowoafrykańska
Republika Zielonego Przylądka Rosja Rumunia
Rwanda Sahara Zachodnia Saint Kitts i Nevis
Saint Lucia Saint Vincent i Grenadyny Salwador
Samoa San Marino Senegal
Serbia Seszele Sierra Leone
Singapur Somalia Somaliland
Sri Lanka Stany Zjednoczone Ameryki Północnej Suazi
Sudan Surinam Syria
Szwajcaria Szwecja Słowacja
Słowenia Tadżykistan Tajlandia
Tajwan Tanzania Timor Wschodni
Togo Tonga Trynidad i Tobago
Tunezja Turcja Turkmenistan
Tuvalu Uganda Ukraina
Urugwaj Uzbekistan Vanuatu
Watykan Węgry Wenezuela
Wielka Brytania Wietnam Wybrzeże Kości Słoniowej
Wyspy Marshalla Wyspy Salomona Wyspy Świętego Tomasza i Książęca
Włochy Zambia Zimbabwe
Zjednoczone Emiraty Arabskie Łotwa  

OBOWIĄZEK MELDUNKOWY W POLSCE

I. Uwagi ogólne

Każdy, kto przebywa na terenie Polski musi mieć na uwadze, obowiązujące tu wciąż od czasów poprzedniego systemu, przepisy o ewidencji ludności, które przewidują tzw. obowiązek meldunkowy. Obowiązek ten dotyczy wszystkich - zarówno obywateli jak i cudzoziemców.
Ten anachronizm miał być zniesiony w 2009 roku, jednak termin ten przesunięto na rok 2014.

Co oznacza obowiązek meldunkowy?

Każdy musi zgłosić („zameldować") swoje dane osobowe i adres aktualnego pobytu w urzędzie gminy, w której przebywa. Obowiązek ten dotyczy pobytu tymczasowego do 3 miesięcy, pobytu tymczasowego powyżej 3 miesięcy oraz pobytu stałego. W „drugą stronę" działa też obowiązek „wymeldowania się".

Mimo grożącej kary ograniczenia wolności lub grzywny do 5000 PLN obowiązek meldunkowy jest w Polsce powszechnie nie przestrzegany (uwaga ta nie tyczy się jednak zameldowania na pobyt stały, które jest po prostu potrzebne - zameldowanie na pobyt stały określa adres do korespondencji dla dokumentów urzędowych, określa właściwy Urząd Skarbowy itd.). Cudzoziemiec musi liczyć się z ryzykiem kontroli dokumentów przez Policję, przede wszystkim jednak, jeśli przebywa w Polsce i chce tu zostać na dłużej niż 3 miesiące (np. dostać kartę pobytu, przedłużyć wizę), musi przedstawić obok szeregu dokumentów także potwierdzenie spełnienia obowiązku meldunkowego. Warto więc poświęcić chwilę czasu (cała procedura trwa kilka minut, nie ma zazwyczaj kolejek) i wybrać się do właściwego urzędu gminy. W urzędzie wypełnia się prosty formularz, który wydaje urzędnik. W formularzu podaje się dane osobowe, dane dotyczące posiadanych dokumentów, szczegółowy adres pobytu (zamieszkania). Wszelkich wskazówek urzędnicy udzielą na miejscu. Należy pamiętać by wziąć ze sobą potrzebne dokumenty - przede wszystkim zawsze należy zabrać dokument podróży (w większości przypadków będzie to paszport), niekiedy potrzebne są także inne dokumenty uprawniające do pobytu w Polsce (w zależności od obywatelstwa i rodzaju meldunku). Co do wymaganych dokumentów - patrz akapit IV.  
Po dokonaniu obowiązku meldunku lub wymeldowania się otrzymuje się odpowiednie zaświadczenie.

 

II. Zameldowanie po przekroczeniu granicy

A. Hotele, motele, pensjonaty, sanatoria, akademiki, szpitale itd.

Cudzoziemiec przebywający w tzw. zakładzie hotelarskim (hotel, pensjonat, motel, itp.) lub w zakładzie udzielającym pomieszczenia w związku z pracą, nauką, leczeniem lub wypoczynkiem (np. sanatorium, szpital, bursa, akademik, dom pracowniczy itd.) dokonuje meldunku u kierownika zakładu lub u uprawnionego pracownika (zazwyczaj zostawia się dokumenty na pewien czas w recepcji hotelu). Należy to uczynić w ciągu 24 godzin od chwili przybycia.

 

Uczestnicy zorganizowanych wycieczek dokonują zameldowania na pobyt czasowy za pośrednictwem kierownika wycieczki, w tym celu muszą mu na pewien czas oddać dokumenty uprawniające do pobytu na terytorium Polski.

 

B. Nocleg w mieszkaniu prywatnym

 

Cudzoziemiec przebywający poza wymienionymi w pkt. A zakładami (chodzi tu przede wszystkim o osoby nocujące w prywatnym mieszkaniu) musi zameldować się na pobyt czasowy najpóźniej przed upływem czwartej doby od chwili przekroczenia granicy Polski. Jeżeli ostatni dzień tego terminu jest ustawowo wolny od pracy - meldunku można dokonać w najbliższym dniu powszednim.

 

Dni wolne od pracy: wszystkie niedziele i wymienione tu dni świąteczne: 1 stycznia, niedziela i poniedziałek Wielkanocny, Boże Ciało, 1 maja, 3 maja, pierwszy dzień Zielonych Świątek, 15 sierpnia, 1 listopada, 11 listopada, 25 i 26 grudnia (jeśli nie napisano daty - święto jest ruchome).

 

II. Pobyt stały, czasowy i czasowy powyżej 3 miesięcy

A. Pobyt stały i czasowy

Osoba przebywająca na stałe w Polsce musi zameldować się w miejscu pobytu stałego.
Pobyt stały oznacza zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczony adresemzamiarem stałego tam przebywania. Można mieć tylko 1 miejsce stałego pobytu. Zameldowanie na pobyt stały będzie dotyczyć tylko cudzoziemców, którzy na stałe mieszkają w Polsce (np. cudzoziemiec, który otrzymał zezwolenie na osiedlenie się).

Pobyt czasowy to przebywanie bez zamiaru zmiany miejsca stałego pobytu pod określonym adresem w innej miejscowości lub w tej samej miejscowości - ale pod innym adresem. Pobyt czasowy zasadniczo może trwać do 3 miesięcy.

Obowiązek zameldowania powstaje, jeśli osoba przebywa pod określonym adresem dłużej niż 3 doby. Należy dokonać meldunku na pobyt czasowy lub stały najpóźniej przed upływem czwartej doby licząc od dnia przybycia. Dokonując zameldowania na pobyt czasowy podaje się zamierzony czas jego trwania. Jeśli pobyt czasowy trwa dłużej, niż zamierzano, lub w tej samej miejscowości osoba przenosi się pod inny adres albo zmienia rodzaj pobytu z czasowego na stały - powstaje obowiązek zameldowania o tym w ciągu następnej doby.

 

UWAGA: Na pobyt czasowy do 3 miesięcy nie muszą meldować się dzieci do lat 7-miu.

 

B. Pobyt czasowy powyżej 3 miesięcy

Osoba zameldowany na pobyt czasowy, która przebywa nieprzerwanie w tej samej miejscowości dłużej niż 3 miesiące musi zameldować się na pobyt stały, chyba że zachodzą okoliczności do zameldowania się na pobyt czasowy trwający ponad 3 miesiące. Dotyczy to osób, które nie chcą zmieniać miejsca stałego zamieszkania, a przebywanie pod innym adresem dłużej niż 3 miesiące spowodowane jest w szczególności: pracą poza miejscem stałego pobytu, kształceniem się, leczeniem, wypoczynkiem, względami rodzinnymi, pobytem w zakładach karnych, aresztach itp. Można mieć tylko 1 miejsce pobytu czasowego trwającego ponad 3 miesiące. Należy podać przewidywany okres pobytu.

 

C. Problemy praktyczne

Meldując się na pobyt stały lub czasowy powyżej 3 miesięcy należy przedstawić potwierdzenie pobytu w lokalu dokonane przez osobę posiadającą prawo do lokalu (właściciel, najemca itp.) oraz okazać do wglądu dokument potwierdzający własność lub inny tytuł prawny (np. wypis z księgi wieczystej, przydział lokalu spółdzielczego, umowa najmu itd.). Stan prawny zmienił się 1.1.2010, jednak do teraz (7.10.2010) brak przepisów wykonawczych. W praktyce więc może być stosowany poprzedni stan prawny, który wymagał osobistego stawiennictwa właściciela (najemcy itp.) z meldującą się osobą. Właściciel (lub najemca albo inna uprawniona do lokalu osoba) musiał mieć ze sobą dokument tożsamości i dokument potwierdzający prawo do lokalu. Ten wymóg może rodzić problem, gdyż w praktyce właściciele nie są skłonni potwierdzić pobyt. Spowodowane jest to najczęściej tym, że unikają oni płacenia podatku dochodowego za umowy najmu.

Oczywiście w przypadku, gdy to meldująca się osoba ma tytuł prawny do lokalu (np. jest jego właścicielem) - pojawia się z potrzebnymi dokumentami sama.

Odnosząc się jeszcze do wspomnianych zmian w prawie (zmiana ustawy 1.1.2010) - do teraz nie wprowadzono tzw. przepisów wykonawczych (tzw. rozporządzenie), które stosują urzędy, brak m.in. nowych wzorów formularzy. W praktyce może to oznaczać, że urzędy będą stosowały stare procedury. Na pocieszenie można dodać, że jedyną istotną różnicą jest to, że dawniej pobyt czasowy mógł trwać do 2 miesięcy (odpowiednio istniał pobyt czasowy powyżej 2 miesięcy) a przepisy wykonawcze przewidywały obowiązek osobistego stawiennictwa w urzędzie osoby uprawnionej do lokalu. Akt wyższej rangi - ustawa - w obecnym brzmieniu nie przewiduje takiego obowiązku.

 

III. Wymeldowanie

Osoba, która opuszcza miejsce pobytu stałego lub czasowego powyżej 3 miesięcy musi wymeldować się w urzędzie gminy, w której przebywa. Cała procedura trwa krótko, potrzebne są te same dokumenty, które konieczne są do zameldowania. Wymeldować się należy najpóźniej w dniu opuszczenia miejsca pobytu. Obowiązek wymeldowania się istnieje także w przypadku pobytu czasowego do 3 miesięcy. W przypadku pobytu czasowego w zakładach hotelarskich i zakładach udzielających pomieszczenia w związku z pracą, kształceniem się, leczeniem itp.- wymeldowanie następuje u kierownika lub upoważnionego pracownika.

Udogodnieniem jest to, że jeżeli okres pobytu czasowego do 3 miesięcy lub pobytu czasowego powyżej 3 miesięcy odpowiada okresowi zgłoszonemu przy zameldowaniu, nie trzeba się wymeldować.

Osobie, która się wymeldowała się z pobytu czasowego powyżej 3 miesięcy lub stałego wydawane jest zaświadczenie. Zaświadczenie o wymeldowaniu z pobytu stałego jest potrzebne do zameldowania się na pobyt stały w innym miejscu.

IV. Potrzebne dokumenty

A. Pobyt czasowy do 3 miesięcy

§  dokument podróży (np. paszport) z wizą, jeśli jest wymagana lub - w przypadku obywateli państw UE, Liechtensteinu, Norwegii, Islandii i Szwajcarii: dokument potwierdzający tożsamość i obywatelstwo

B. Pobyt czasowy powyżej 3 miesięcy

1. Obywatele państw UE, Liechtensteinu, Islandii, Norwegii, Szwajcarii oraz członkowie ich rodzin, niebędący obywatelami tych państw:

Obywatele UE, Liechtensteinu, Islandii, Norwegii, Szwajcarii:

§  dokument podróży (np. paszport) lub inny dokument potwierdzający tożsamość i obywatelstwo (np. dowód osobisty)

§  zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu obywatela Unii Europejskiej (jeśli jeszcze go nie posiada: składa się w urzędzie gminy oświadczenie o zarejestrowaniu pobytu na terytorium RP)

Członkowie rodziny niebędący obywatelami UE, Liechtensteinu, Islandii, Norwegii lub Szwajcarii:

§  dokument podróży (np. paszport)

§  karta pobytu członka rodziny obywatela UE

INFORMACJA:  członek rodziny to: małżonek, dziecko do 21 lat lub pozostające na utrzymaniu, rodzic pozostający na utrzymaniu.

2. Obywatele innych państw

§  dokument podróży (np. paszport) wraz z wizą (jeśli jest wymagana) można również złożyć: tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca

§  kartę pobytu, a w przypadku jej braku: zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich lub decyzję o nadaniu statusu uchodźcy, decyzję o udzieleniu ochrony uzupełniającej lub decyzję o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany   

C. Pobyt stały

1. Obywatele państw UE, Liechtensteinu, Islandii, Norwegii, Szwajcarii oraz członkowie ich rodzin, niebędący obywatelami tych państw:

Obywatele UE, Liechtensteinu, Islandii, Norwegii, Szwajcarii:

§  dokument podróży (np. paszport) lub inny dokument potwierdzający tożsamość i obywatelstwo (np. dowód osobisty)

§  dokument potwierdzający prawo stałego pobytu

Członkowie rodziny niebędący obywatelami UE, Liechtensteinu, Islandii, Norwegii lub Szwajcarii:

§  dokument podróży (np. paszport)

§  karta stałego pobytu członka rodziny obywatela UE

INFORMACJA:  członek rodziny to: małżonek, dziecko do 21 lat lub pozostające na utrzymaniu, rodzic pozostający na utrzymaniu.

2. Obywatele innych państw

§  karta pobytu (wydana w związku z: zezwoleniem na osiedlenie się, zezwoleniem na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, udzieleniem ochrony uzupełniającej, zgodą na pobyt tolerowany, nadaniem statusu uchodźcy)

§  jeśli cudzoziemiec nie posiada jeszcze karty pobytu: zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, decyzja o nadaniu statusu uchodźcy, decyzja o udzieleniu ochrony uzupełniającej albo decyzja o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany

 

V. Inne uwagi

Zameldowanie i wymeldowanie nie podlega opłacie. Warto jednak mieć na uwadze, że niektóre gminy pobierają przy tej okazji podatek lokalny za przebywanie na swoim terenie (dotyczy to gmin turystycznych i uzdrowiskowych - jest to tzw. opłata klimatyczna, wynosząca zazwyczaj do 2 PLN za dobę).

W zastępstwie osoby zobowiązanej do zameldowania się meldunku/wymeldowania może dokonać członek rodziny, opiekun ustawowy lub faktyczny albo inna osoba.

Za osobę niepełnoletnią (poniżej 18 lat) lub nieposiadającą pełnej zdolności do czynności prawnych (ubezwłasnowolniony - np. z powodu choroby psychicznej) obowiązek meldunkowy wykonuje przedstawiciel ustawowy (rodzic) lub inna osoba sprawująca faktyczną opiekę w miejscu ich wspólnego pobytu.

 

 


Regulacje prawne Kontakt Inf. dla wyjeżdżających PIT Znajdź darmowy Hot Spot Sprawdź swój paszport